Główne objawy depresji (według Małgorzaty Kozłowskiej) można podzielić na:

1. zaburzenia emocjonalne (spadek nastroju, smutek, przygnębienie, zniechęcenie, poczucie lęku, utrata radości życia);
2. zaburzenia poznawcze (niskie poczucie własnej wartości, brak nadziei na przyszłość, poczucie winy);
3. zaburzenia motywacyjne (utrata zainteresowań, "paraliż woli", spowolnienie psychoruchowe, problemy z koncentracją);
4. zaburzenia somatyczne, fizyczne (utrata apetytu, zaburzenia snu).

   Osoba depresyjna jest skupiona na sobie i teraźniejszości, egocentryczna, unika głębszych relacji z ludźmi, zamyka się w swoim wewnętrznym świecie. Depresja może być spowodowana czynnikami biologicznymi, wpływem dramatycznych wydarzeń życiowych lub też zwykłym wpędzaniem się w chorobę.

Depresja - gniew skierowany do środka

   Depresja jest często skutkiem wewnętrznego bólu, z którym psychicznie nie umiemy sobie poradzić. Zranienia chowamy głęboko w sobie. Po każdym naszym upadku pojawia się gniew skierowany do środka, autodestrukcyjne myślenie, niechęć do siebie. Rodzi się poczucie winy, przygnębienie, brak poczucia własnej wartości. Osuwamy się w przepaść beznadziejności, gdzie nie ma Boga i nadziei na jakąkolwiek zmianę. Zamykamy się w swoim bólu, poddajemy się złym emocjom i nie dajemy sobie szansy na powstanie. Nie wpadajmy w rozpacz, kiedy nie potrafimy zmienić swojego postępowania, ale poddajmy wolę Bogu, wtedy On będzie w nas działał.

Depresja jako dar

   Depresja może stać się błogosławieństwem, jeśli wykorzystamy ten ciężki czas do postawienia sobie pytań, które zwykle odsuwamy przez sprawy dnia codziennego: po co żyję?, jaki jest w tym wszystkim sens? Ta chwila zatrzymania pozwala człowiekowi spojrzeć głębiej, zastanowić się nad sobą, poszukać wartości najważniejszych, a nawet odnaleźć Boga. Bóg wykorzystuje nasze próby i nieszczęścia, aby przyciągnąć nas bliżej siebie. Spotkania z Bogiem w depresji doświadczył Adam Chmielowski, który trafił do szpitala psychiatrycznego z ciężką depresją i został zdiagnozowany jako przypadek nieuleczalny. Zwrócił się więc w stronę Boga i choroba go opuściła. Jako Brat Albert zaczął nieść pomoc krakowskim bezdomnym.

Uwolnienie

   Depresja to stan, gdzie Bóg wydaje się daleki i obojętny na nasze wołania. Można jednak na nią spojrzeć jako upadek na drodze krzyżowej naszego życia. Jezus nie pozwoli, by stała nam się krzywda, pomoże się podnieść, bo nie pozostawia swojego stworzenia samego. W trwałym uwolnieniu się od depresji pomaga nie tylko przyjmowanie leków, zdrowa dieta, wysiłek fizyczny, ale przede wszystkim znalezienie wewnętrznego pokoju i sensu życia, wyzbycie się lęku oraz pesymizmu, zapanowanie nad negatywnymi uczuciami. To zaś można uzyskać przez poznanie i zrozumienie objawionej w Biblii Bożej miłości, która daje siły i energię do życia. Potrzebne jest nawiązanie szczególnej więzi z Bogiem, tym prawdziwym, który jest kochającym Ojcem, a którego często mamy fałszywy obraz surowego Sędziego, wyniesiony z dzieciństwa. Do Boga możemy się przybliżyć przez czytanie Pisma Świętego i modlitwę własnymi słowami. Dziękowanie i oddawanie chwały Panu w chwili depresji jest kluczem do wybawienia nas z tego stanu.

Łaska i pokój niech się wam rozmnożą przez poznanie Boga i Pana naszego, Jezusa Chrystusa (2 P 1,2)

O depresji w Biblii:

Wołają, a Pan wysłuchuje ich, I ocala ich ze wszystkich udręk. Bliski jest Pan tym, których serce jest złamane, A wybawia utrapionych na duchu (Ps. 34,18-19)

Gdy będziesz przechodził przez wody, będę z tobą, a gdy przez rzeki, nie zaleją cię; gdy pójdziesz przez ogień, nie spłoniesz, a płomień nie spali cię (Iz. 43,2)

   Opracowałam na podstawie:
http://www.namiasteczku.org/main.php?q=62&id=343
http://www.nadzieja.pl/studia/polski/pokonac_depresje.html
http://biblia.blox.pl/html/1310721,262146,21.html?145026
http://wstan.scj.pl/2(80)02/4.html

Katarzyna Kaźmierska